07.06.2017

Yönetmen Koltuğu: Pablo Larrain

fuga

5)Fuga – 2006

Eliseo Montalbán adlı talihsiz bir müzisyenin uzun yıllara dayanan hayatına odaklanan Fuga, ismini bir müzik teriminden almakta. Montalbán adlı müzisyenin, ilk konserinde âşık olduğu piyanistin piyanosunun başında aniden ölmesi tüm hayatının en zirve noktası olur belki. Fakat çocukluğunda kız kardeşinin sebebini tam olarak öğrenemeyeceğimiz ölümü, akıl hastanesinde yattığı dönemde yaşadıkları ve şimdi nerede olduğu, ne yaptığı da aynı derecede filmde önem arz ediyor. Böylesine uzun bir süreci filmine yedirmeye çalıştığı için yönetmen flashbacklarden fazlasıyla yararlanıyor. Lakin birçok dönemden oluşan bu hayatı filmde akıcı bir şekilde anlatmak elbet zor bir iş. Larrain de bu ilk filminde kurgu sürecinde anlaşılan epeyce zorlanmış. Neyin, neden, nasıl olduğunu uzun bir süre oturtmak için seyirci olarak zorlanmamak mümkün değil. Bu da filmin seyir zevkini biraz engelliyor. Fakat muhteşem ezgilerle izlediğimiz Fuga, anlattığı ilginç hikâye ile sınıfı geçiyor tabii ki. Üstelik muhteşem bir beste ortaya çıkaran bir sanatçının karşısına onun esrinin peşinden koşan üretim sıkıntısı yaşayan bir müzisyenin konulması çatışmayı çok güçlü kılıyor.

Filmde kullanılan renklerden, kamera açılarına, mekân seçimlerine kadar oldukça başarılı olduğunu inkâr edemeyeceğimiz film, Larrain’in gelecek başarılı günlerinin sinyalini veriyor. Müziğin doruklarında yüzmek, bir sanatçının aykırı hayatının büyüsüne kapılmak istiyorsanız, kesinlikle seçimleriniz arasına almalısınız.