En Sevdiğim Kubrick

Paths of Glory

Stanley Kubrick, çoğu liste ve sinema muhabbetlerinde açık ara en iyi yönetmen olarak geçer. Usta, her türden film çekmiş ve hemen hepsini de muhteşem kotarmıştır. Hal böyle olunca, daha iyi filmleri olduğunu bilsek bile, kişisel favorimiz ve yakın bulduğumuz yapım farklılık gösterebilir. İşte bu noktada, gönlümdeki aslanın Paths of Glory olduğunu söylemem gerekir. En sağlam savaş karşıtı filmlerdendir ve oldukça da serttir. Hırsları yüzünden insanları bile bile ölüme götüren komutanlar. Buna karşı çıkan ama emir komuta zincirine yenik düşen idealist subaylar. Savaşın anlamsızlığını ve ölümün basitliğini dile getiren askerler. Vatanseverliğin, korkakların sığındığı son durak olduğunu ifade eden ve doğal olarak aslında korkan gencecik insanlar. Bu korku, iki askerin operasyon öncesi yaptıkları konuşmada şu diyalog ile bize en net şekliyle aktarılır: “Nasıl ölmek istersin? Süngüyle mi, mermi ile mi? Gerçi korkun ölmek ise nasıl öldüğünün ne önemi var?”. Ve bütün bu anlatılanları, muhteşem sahnelerle, inanılmaz diyaloglar ve kadrajlarla bize aktaran “aşmış” bir yönetmen var. Öyle ki,  henüz kariyerinin başlarında olmasına rağmen bu kadar sert bir eleştiri yapabilmek de her yönetmenin harcı değil.  Din ve sistem eleştirisine de dokunan, acımasızca eleştirmekten kaçınmayan Kubrick,  adeta tokat etkisi yaratan sahnelerle de bunları içimize işliyor. Sadece o zamana ait olmayan ve her zaman güncel kalabilecek olan film, sadece türünün değil, sinema tarihinin de gelmiş geçmiş en iyi filmlerinden biri konumunda.

Onur KIRŞAVOĞLU