Her İzlendiğinde Mutlu Eden Filmler

Tümer TOPAL

Duck Soup (1933)

Harpo tamamen sessiz sinema döneminden fırlamış bir slapstick ustasıyken, Groucho sesli döneme ait bir kelime sihirbazıdır. Bu yüzden bana göre Marx Kardeşler sessiz sinema ile sesli filmleri harmanlamış ve adeta iki dönem arasında bir köprü olmuşlardır. Bazı espriler çeviride kaybolsa da “Duck Soup”, bu eşsiz ekibin en iyi işi.

Arsenic and Old Lace (1944)

Capra denildiğinde akla ilk olarak “It’s a Wonderful Life” gelse de, ustanın asıl başyapıtı “Arsenic and Old Lace”tir. Cary Grant’in hareketli oyunu, Capra’nın tek mekâna getirdiği dinamizmle defalarca izlenebilecek bu enfes komedi “Bringing Up Baby”i (1938) sevenler içinse keşfedilmesi gereken bir hazine.

Drunken Master 2 (1994)

Jackie Chan ülkemizde “vurdulu kırdılı filmlerin sevilen ismi” olarak tanınsa da, sinemasını yakından incelediğinizde işin mutfağına kafa yormuş müthiş bir sinemacı olduğunu görürsünüz. Alıştığımız üzere para için değil de ilk filmin verdiği “içelim, dövüşelim” mesajı yaşlandığında hoşuna gitmediği için bir devam filmi çekmeye karar verip bu kez “içmeyin, dövüşmeyin” demesi de sanatçı kimliğinin bir tezahürü.

“Drunken Master 2”yi gelmiş geçmiş en iyi dövüş filmlerinden biri olarak nitelendirmekse abartı olmayacaktır.