Aşk ve Onur: LGBTİ

Stüdyo 54 (1998)

Modernize Bir Tımarhane  

İlk olarak yönetmen Mark Christopher’ın 1998 yılında maksimal düzeyde, tabiri caizse tıraşlamak zorunda kalarak, izleyiciyle buluşturduğu “54 (Stüdyo 54)” 34. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nde izleyiciyle o döneme göre kötünün iyisi diyebileceğimiz, günümüz şartlarında orijinal haliyle bu yıl tekrar sunuldu. O dönemin olduğu kadar günümüzün de yıldız imajlı oyuncuları olan Salma Hayek, Ryan Philippe, Neve Campbell gibi oyuncularla çalışan yönetmen, temel olarak 70’lerin sonu Amerika yıldız eğlence anlayışı haritasını izleyicisine anlatma peşinde. Film anlatısı boyunca karakterler üzerinden yaşadığımız med cezirler ilk etapta ufaktan sıksa da sonradan izleyicinin zihnine usul usul girerek şekerleme kıvamına gelmeye başlamakta.

1998’deki ilk kopyayı izleyenler filmin bu kesilmelerden sonra ciddi bir propaganda ya da ötekini öteye öteleme edimi güttüğünü açıkça görmekte. Film bu kesilmelerle birlikte tam homoseksüel anlatı ve mutluluğun içine dalacak olan izleyiciyi ansızın bir tokat etkisiyle heteroseksüel kıyılara hızla sürüklemekte. İşte bu bağlamda en başta belirtilen propaganda savının doğruluk payı artmakta. Ancak günümüz versiyonunu Şubat 2015’te ilk olarak Berlin’de hemen ardından da geçtiğimiz aylarda İstanbul’da izlediğimiz film, yönetmen Christopher’ın kafasındaki filminin ilk amacına ulaştığına ve artık eskisinden olabildiğince uzak yeni bir formda filme imza atıldığına kanaat getirmemize sebep oldu. Bu yeni film hayatı, cinsel arzuları, eğlenceyi, var olan anlayışı ve daha pek çok temel tabuyu yıkan, en uçta yaşayan daha doğrusu yaşamak için çırpınan karakterlerin hikâyesi.

Zekican SARISOY