Stronger: Sıradan Hikâye, Sıradışı Oyunculuk

Ödül Sezonunun Alıştığımız Filmlerinden

2013’te Boston maratonu sırasında gerçekleşen terör saldırısında iki bacağının dize kadar olan bölümlerini kaybeden Jeff Bauman’ın otobiyografik kitabı Stronger’dan aynı adla beyaz perdeye aktarılan film vizyonda. Gerçek olaylara dayanan hikaye anlatımını birebir uygulayıp riske girmeyen Stronger iyi oyunculuklarıyla anımsanacak “izle, unut” filmlerden bir diğeri.

Kariyerinin ilk uzun metraj senaryosunu çıkaran John Pollono’nun tecrübesizliği Stronger’ın en büyük handikabı. Toplumda derin yaralara yol açan felaket, terör olaylarına bireyler üzerinden bakan melodramların bir kopyasını sunan Pollono kolaya kaçmayı seçmiş. Bauman’ın hayatına ufak bir bakıştan sonra terör saldırısına geçen film, ilk bölümü için isabetli olan bu hızlı geçişi devamında da sürdürüp oluşturduğu dramatik yapıyı bir temele oturtamamış. Bacaklarını kaybetmesinin şoku ve getirdiği zorluklar yetmezmiş gibi ailesi ve Boston tarafından bir halk kahramanına dönüştürülmeye çalışılan Bauman’ın kapıldığı girdap Pollono’nun kaleminde sevgilisi Erin’le olan ilişkisiyle sınırlı kalmış durumda.

Gyllenhaal Bildiğimiz Gibi

Döneminin en iyi aktörlerinden Jake Gyllenhaal, Stronger’da da karaktere bürünme işini üst düzey seviyede başardığını söyleyebiliriz. Senaryonun imkan verdiği ölçüde Jeff Bauman’ın saldırıyla birlikte başlayan dönüşümünü kademe kademe yansıtan aktör Erin rolündeki Tatiana Maslany ile de oldukça uyumlu. Terör saldırısı 2013 gibi kısa bir süre önce olmasına rağmen filmdeki sinematografi ise çok daha eski bir zamanın öyküsü ya da belgesel izliyormuş havası katmakta. Yönetmen David Gordon Green’in filmde sivrilen pek bir katkısı olmasa da bu tercihi artı olarak sayılabilir.

Kişinin felaket sonrası geçirdiği dönüşüme ve kendi kahramanını o kişiye söz hakkı vermeden yaratıp ona istemediği değerler yükleyen topluma dikkat çekmeye çalışan Stronger basmakalıp anlatımının ve dakikalar geçtikçe ikili ilişkiyle sınırlanan atmosferinin kurbanı olmuş.