Yönetmen Koltuğu: Lars von Trier

3)Dogville – 2003

Lars Von Trier‘in seyircilerin algılarını alt üst eden, bilinen tüm sinema kodlarına sırtını dönen filmi Dogville, sıra dışı mekânı ile sinema tarihine bomba gibi düşmüştür. Trier, filmografisinin bu en ayrıksı filminde sinema nedir sorusuna verilecek yanıtların hepsini geçersiz kılmıştır adeta. Bir tiyatro sahnesinde, dokuz sahneden oluşan oyun mu yoksa aykırı bir mekân kullanımı ile hayat bulan epizotik, üst sesle hayat bulan bir film mi izliyoruz cevap vermek epey zor. Epik tiyatronun esintilerini taşıyan, Brehtyen estetiğe bürünmüş bu başyapıt, sadece biçim olarak değil hikâyesi, karakter yaratımı, oyunculukları ile kusursuz bir çizgide ilerler.

Trier‘in sade bir stüdyo tasarımının içerisinde kurduğu müthiş hikâyesi ile bir Amerika alegorisini bizlere sunduğu Dogville‘nin oldukça sarsıcı ve kan dondurucu olduğunu sanırım söylemeye gerek yok. Üstelik seyircinin filme yabancılaşması için yapılabilecek tüm hamleleri kullanmasına rağmen, başkarakter ile kurduğumuz katharsis sizi bile şaşırtacak.