Yönetmen Koltuğu: Wim Wenders

4)Der Himmel Über Berlin – 1987

Wim Wenders, bu kez karşımıza gökyüzünde uçuşup duran, iyi enerjileriyle insanlara yardımcı olan melekleri çıkarır karşımıza. Ne var ki insanların yaşadığı sıkıntılara merhem olmaya çalışan bu meleklerden biri varoluş sıkıntıları yaşar. Bir insan gibi yaşamak istediğini dile getiren bu meleğimizin tek arzusu o zavallı insanlardan biri olmaktır. İnsanların düşüncelerini duyabilen meleklerin, onların tüm sıkıntı ve buhranlarına rağmen bunu istemeleri elbette çok fazla anlama gebedir. Wenders’in muhteşem çekim açılarından oluşan Der Himmel Über Berlin, yine toplumsal bir yaraya parmak basmaktan da geri durmaz. Film, İkinci Dünya Savaşı yıllarına sık sık geçiş yaparak, yaşanılan o zavallı günlerin bir portresini de ortaya koyar. İnsanlığın var olmasından itibaren süre gelen savaşları ve acıları gören melekler aracılığıyla doymak bilmez insanlık eleştirilmiş olur. Renksiz çekilen filmin birkaç sahnede yaptığı renk oyunu da oldukça anlamlıdır.

İzleyicinin bir kuş misalı savaş yıllarından filmin çekildiği yıllar arasında şehri ve insanları gözlemlediği bu harika yapım kesinlikle unutulmaz bir film. Bu kez yolları araba, tren, motor ya da kayıkla değil de uçarak geçmek isteyenler için Der Himmel Über Berlin kaçırılmamalı asla.