En Sevdiğim Godard

Hilal Çetinder

À bout de souffle / Serseri Âşıklar (1960)

‘En sevdiğim’ mi emin değilim, ama Jean Luc Godard’un bu ilk filminden birçok romantik, şirin, sıcacık sahne hala belleğimde ve hiç silinmeyecekmiş gibi gözüküyor. Aslında sıradan bile sayılabilecek hikayesine inat, Jean Seberg ile Jean – Paul Belmondo ikilisinin hiç eskimeyen “kartpostal” görüntüleri de… Bunun dışında, Serseri Aşıklar’ın teknik özellikleri de unutamadıklarım arasında. Godard bu filmle klasik sinemada görsel, tematik ne varsa sarsmayı denerken 60’lı yıllar sinemasının yeni dili olacak Nouvella Vague’nün ateşini yaktığının farkında mıydı bilemiyorum. Ancak, kameranın gücünü kullanmaya hiç yeltenmeden olan bitenin peşinden gitmesi; örneğin gün ışığından bolca yararlandığı sahnelerle doğalı araması, montajda normal akışa müdahaleleriyle sürekli şaşırtması, beni hala şaşırtmaya devam ediyor…