Sinemanın Baba Temsilleri

Trajik Babalar

Berna Kuleli

Ayhan (Çekmeceler)

Aile Dediğin Çekmeceler Bütünü, Açıldıkça Çıkar Travmalar

Yönetmenler M. Caner Alper ve Mehmet Binay özel hayatlarındaki birlikteliklerini yönetmen olarak da devam ettirerek sinemamıza iki etkileyici film hediye ettiler. İlki Zenne (2011) diğeri Çekmeceler (2015). Her ikisi de zaman içinde tekrar tekrar izlenebilecek, her izlendiğinde farklı noktalarıyla belleğimizde yer edecek, toplumda tabu kabul edilen noktalara değinen filmler. “Başkalarının söylemeye cesaret edemediği hikâyeleri anlatıyoruz” diyorlar M. Caner Alper ve Mehmet Binay.

Çekmeceler’de tiyatro oyuncuları Ayhan ve Saadet’in kızları Deniz’in hayatını nasıl şekillendirdiklerini izliyoruz. Deniz, ailesiyle yaşadığı sağlıksız ilişkinin acısını yaşamı boyunca çekiyor. Hele de babasıyla olan ilişkisi. Babasının cinsel sorunlarının, tabularının acısı Deniz’in vücuduna verdiği zararla çıkıyor ortaya. Baba Ayhan rolünde Taner Birsel, kızı Deniz rolünde Ece Dizdar oynuyorlar. Ayhan hem entelektüel hem de ataerkil toplumun tipik bir üyesi. Oynadığı oyunlarda kendini ne kadar güçlü hissetse de gerçek hayatta o kadar güçsüz, o kadar zihnindeki çekmecelere hapsolmuş.

Ahh babalar! Ahh erkeklik!.. Babaların toplumsal kabulleri, namus kavramını algılayış biçimleri, kızlarını nasıl etkiliyor, onların hayatlarında nasıl bir eziyete dönüyor, izlenmesi zor ama sinema olarak düşündüğümüzde bir o kadar da keyif veren bu film bize açıkça gösteriyor. Deniz’in toplumsal rolleri kabullenmiş üvey annesi Ayşe’nin dediği gibi “Babalar böyle olur, erkeklik işleri…” diye düşünüp kabul etmesi gerekiyor babasını ama Deniz, ona “Ananla mutlusun, sonunda ona benzedin sen , orospusun, kendisi gibi orospu yaptı seni” diyen bir babanın travmalarını yaşıyor. Ayhan kızıyla böyle konuşurken bir yandan da onun da hem kendisi gibi hem de eski eşi Saadet gibi oyuncu olmasını istiyor. Babalar için kızlarının farklı bir yolda yürüyebileceğini kabul etmek neden bu kadar zor? Babalar günü yaklaşırken babaların kızlarına güvendikleri ve kendilerinden farklı bir yolda yürüyebileceklerini kabullendikleri bir dünya düşleyelim, zihinlerde kapalı çekmeceler kalmasın.