27.12.2016

Yönetmen Koltuğu: Jacques Audiard

2) De Rouille Et D’os (Pas ve Kemik) – 2012

İki farklı hayat, iki kaybeden ve tek bedende kurtuluş, diriliş olarak tanımlayabiliriz De Rouille Et D’os’u. Balina eğitmenliği ( etik olarak asla onaylamadığım bir meslek olduğunu ifade etmeliyim) yapan Stéphanie (Marion Cotillard) gösteri sırasında bacaklarının diz kapaklarından aşağısını kaybeder. Böylece özel yaşamı, iş hayatı vs yolunda gitmeyen, küçük oğlu ile ablasının evine sığınan Alain (Matthias Schoenaerts ) ile Stéphanie ‘nin durumları eşitlenir bir nevi. Bu ikilinin görüşmeye başlamaları önce Alain’in Stéphanie’e yardımcı olması sonra birbirlerine arkadaşlık yapmaları sonra seks arkadaşlığı en sonda ise aşk ile devam eder.

Lakin yönetmen başkarakterlerden özellikle Alain’i asla özdeşlik kurmayacağımız bir şekilde çiziyor. İşçilerin yasadışı bir şekilde izlenmesi için kullanılan güvenlik kameralarını kuran, kadınlara hiç centilmen davranmayan,  çocuğuyla ilgilenmeyen, ona kötü davranan ve daha saymakla bitmeyecek kadar çok sebepten dolayı Alain ile seyirci olarak asla özdeşlik kuramıyoruz.  Stéphanie’nin de sürekli Alain gibi birine ihtiyaç duyması, onun sayesinde, onun gücü kuvveti ile yaşama tutunması da rahatsız edici oluyor. Zira Stephaine’nin olmayan bacakları Alain’in güçlü, kaslı kollarıyla tamamlanıyor. Bu olay bana erkeğin kaburga kemiğinden yaratılan kadın muhabbetini getirdi ve ne yalan söyleyeyim çok rahatsız oldum.

Elbette yukarıda bahsettiğim tüm eksikliklerine, sıkıntılı yanlarına rağmen filmin sinemasal anlamda kusursuz olduğunu inkâr edemeyiz. Jacques Audiard‘ın birçok sahnesinde seyirciye duygu yoğunluğu yaşattığı filmde özellikle Alain’in buzun içinde kaybolan çocuğunu kurtarma çabası tüm filme damga vuruyor tartışmasız.