2015’in Gözden Kaçan Filmleri

Tuğba Nur Yıldırım

Respire

Yönetmenliğini Melanie Laurent’in yaptığı film, ergen ilişkilerini ele alan başarılı bir psikolojik gerilim. Sinematografisiyle ve genç oyuncularının performanslarıyla öne çıkan film, yılın en özgün filmlerinden değil belki ama Melanie Laurent’in yönetmenliği konusunda umut vaat ediyor. La Vie d’Adele’i anımsatan fakat ondan daha mütevazı bir tavra sahip olan film, daha çok ergenlikteki rol modelleri ve kimlik arayışını öne çıkarıyor.

Far From the Madding Crowd

Gösterimi yıl sonuna sarksaydı ödül sezonunda ve listelerde daha fazla görebileceğimiz bu edebiyat uyarlaması, yılın en iyi ve incelikli filmlerinden biriydi. İyi edebiyat uyarlamalarına bu kadar az rastladığımız düşünüldüğünde, Far From the Madding Crowd’ın daha çok takdiri hak ettiği aşikâr. Oyuncu performanslarıyla, sinematografisiyle, karakterlerini ele alış biçimiyle, uyarlandığı Thomas Hardy romanından bile daha fazla sevilesi öğelere sahip olmasıyla takdirimizi kazandı.

Dope

Yılın en komik ve zıpır filmi, Me and Earl and the Dying Girl’ün drama boğulmayan, eğlencelik bir gençlik hikâyesi sunan versiyonu gibi. Hipster geek siyahların uyuşturucuyla imtihanı sonlara doğru mizahi tavrından çok sapmayıp mesaj verme kaygısına yenik düşse de, keyifli diyalogları, pop kültür referansları ve 90’lar hip hop etkili müzikleriyle 2015 yılı filmleri arasında kendine özgü bir yere sahip. Ayrıca, bunu seven, Dope’un daha ciddi ve kinik versiyonu da diyebileceğimiz Dear White People’ı da sevebilir.