06.06.2017

Yönetmen Koltuğu: Pedro Costa

4)Ossos (Kemikler) – 1997

Fontainhas üçlemesinin ilk filmi olan Ossos, Costa’nın ilk dönem filmlerindeki gibi hikâye temelli ama aynı zamanda da sonraki işleri gibi birbirine benzeyen, iç içe giren mekânları, kasvetli havası, neredeyse gökyüzünü bile görmemize engel olan içe dönük yapısıyla dikkat çekmektedir. Costa’nın iki dönemi arasında bir nevi köprü görevi gören Ossos, Yeşil Burun Adaları göçmenlerini ilk tanıdığımız ve belki de onların ilk kez mahallelerinden çıkarak diğerlerinin mekânlarına gittikleri bir yapım aynı zamanda da.

Clotilde(Vanda) , Tilda ve Baba özelinde Lizbon’un orta sınıfa mensup insanlarının evlerine girmekte hatta onlarla tanışmaktayız bu filmle. Costa, daha sonraki filmlerinde bu tercihinden tamamen vazgeçecek olsa da Ossos’da izlediği bu yolun, filme güçlü bir damar kazandırdığı inkâr edilemez.

Yoksul Gençliğin Çarpıcı Bir Portresi

Clotilde, Tilda, Baba ve bebek arasında geçen hikâye özelinde şekillenen film, istemeden doğan ve yoksulluk sebebiyle anne ve babası tarafından baştan atılmaya çalışılan bir bebeği merkezine almakta. Bebekten kurtulma çabasıyla ilerleyen ve her defasında başarısızlıkla sonuçlanan Ossos’da, Chotilde, Tilda ve Baba arasında yaşanılan sıra dışı ilişki de hikâyenin çatışmasını besleyen etkenlerden biridir. Geleceği, umudu, yarınları temsil eden bebekten kurtulma üzerine kurulu olan bu film, gelecekleri konusunda tamamen ümitsizliğe kapılmış, yoksul gençliğin çarpıcı bir portresi.

Fontainhas halkının, katıksız, gerçek oyunculuklarıyla hayat bulan, birçok sahnesiyle boğazları düğümleten Ossos, Costa’nın seyirciyi hikâyeye kaptırarak, karakterleriyle özdeşlik kurdurduğu birkaç filminden biridir aynı zamanda.