30.07.2017

Yönetmen Koltuğu: Todd Haynes

2) Far from Heaven (Cennetten Çok Uzakta) – 2002

Todd Haynes’in 50’lileri anlatmayı çok sevdiğini onun Far from Heaven filmiyle daha iyi anlarız. Lakin Haynes, 50’lileri anlatırken sanılacağı gibi o dönemin kafa yapısıyla ele almıyor meselelerini. Aksine biçim ve üslup olarak o dönemin sinemasını kullanarak bir nevi o dönemki bakış açısını eleştirmeyi tercih ediyor. Savaştan yeni çıkmış, aileyi, dini kutsayan, farklı olana mesafeli hatta tepkili olan bir toplumda asla kabul görmeyecek iki önemli ayrıntıyı filmine yediriyor Haynes: Eşcinselliğe olan yaklaşım ve ırkçılık filmin çatışmasını yaratan etkenler olarak bulunmakta. Kadın açısından ırkçılığın, erkek açısından eşcinselliğin ne durumda olduğunu irdelemek isteyen Haynes, kadın karakterini odak noktası yaparak aynı zamanda toplumun kadına bakış açısını da hikâyeye eklemiş oluyor.

Neredeyse jeneriğinden başlamak üzere, oyunculuklar da dâhil olmak üzere tam olarak 50’lilerde çekilmiş bir 50’liler filmi izlenimi veren Far from Heaven, tek başına bu hissiyat ile bile başarısını ispatlar. Mutlu bir aile tablosuyla bizi karşılayan filmimizde ilk olarak her şey kusursuzluk iddiasında gibidir. Lakin filmin ilerlemesiyle karakterlerin kostümleri ya da mekânların kusursuzluğunun altından sıyrılan gerçekler, aslında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını gözler önüne sermekte geç kalmaz.

50’li Yıllardan Kopup Gelmiş Bir Sinema

Haynes, film boyunca hem kendisini hem de bizleri kadın karakter Cathy (Julianne Moore) ile özdeşleştirir. Zira eşcinsel olan kocası tarafından aldatılan da bir siyahî biri ile arkadaşlık ettiği için yargılanan da ve en ağırı ise tüm yaşadıklarını kabullenip, sineye çekmek zorunda kalan da hep kadın olur. Erkeğin eşcinselliğini yaşayamamasının bir sorun olmasının yanında bu durumun ona karısını aldatma hakkını vermediğinin altını çizen Haynes’i bu durumda takdir etmek gerek.

Douglas Sirk’ün’ün All That Heaven Allows filmine saygı duruşunda bulunan hatta filmden çok güçlü referanslar taşıyan Far from Heaven, kostüm ve mekân tasarımında kusursuz bir iş ortaya çıkarıyor. Kırmızı ve yeşil rengin büyüleyici hâkimiyetinde ilerlerken sarı ve mavi tonları da bünyesinde kusursuz bir şekilde taşıyan filmin görüntü anlamında muhteşem olduğunu söylemeye gerek yok sanırım. Tam da Haynes’den beklenilecek bu kusursuzluk, oyunculuklar ile de taçlanırken, günümüzün bile hala dinmeyen sorunu ırkçılık ve homofobik bakışa karşı söylenebilecek en güzel söz oluyor Far from Heaven.