Bizi Ne Korkutur?

Zekican Sarısoy

Sinema tarihinde ve pek tabiî korku sinemasında, çocukluğumdan bu yana beni korkutan, hatta ve hatta paranoyaklaştıran ilk şey Bride of Chucky (1998) ile başlayan ve gözümde canlanması muhtemel gördüğüm oyuncak bebekler oldu. Sadece filmsel uzamda değil bu korku. Oldum olası nerede bir oyuncak bebek görsem onun ansızın canlanacağı ve bana tarlaları yaktıracağı algısıyla yaşıyorum. Özellikle çocukluk yaşlara denk düşen Chucky korkusunu ilerleyen yıllarda körükleyen bir başka film ise Dead Silence (2007) oldu. Kukla bebeklerin o tekinsiz ve donuk gözleri geçmişten beri süregelen bebek korkumu, daha bir katlanılması zor hale getirdi. Aklıma düştükçe bir sabah kapımın önünde hediye olarak o kukla bebeklerden birini alacağım tasavvuru, en başta dediğim gibi sadece izler kitlesi olduğum sinema penceresinde değil, reel evrende de bana ciddi bir korku ve endişe yükünü yükleyiveriyor. Mesela şimdi yüklendi bile.