16.02.2017

Yönetmen Koltuğu: Theodoros Angelopoulos

5) O Melissokomos (Arıcı) – 1986

Yine bir Spyros (Marcello Mastroianni) vardır karşımızda. Angelopoulos’un babasının ismi olan Spyros, nerdeyse her filminde bir karakter olarak karşılar bizi. Bu kez ise tüm hikâyeyi onun peşinden takip edeceğimiz, arıcı, öğretmen, baba, yalnız bir adam ya da bir kaybeden Spyros var karşımızda. Evli ve iki çocuk babası olan Spyros, kızını evlendirdikten sonra öğretmenliği de bırakarak, baba mesleği olan arıcılığa devam etmeye karar verir. Üstelik arılarını tüm ülkeyi gezdirerek mükemmel bir bal almayı amaçlar. Lakin umutsuz bir şekilde başladığı bu yolculuk baştan kaybedeceğini belli ediyordu az çok. Spyros, Topio Stin Omichli’daki çocuklar gibi yeni bir başlangıca değil kendi sonuna doğru bir yolculuğa çıkar.

Yolculuğu esnasında arabasına binen genç kız ile yakınlaşması ve onunla hayata bir nevi tutunacak gibi olması da nihayete eremez. Zira sonunda bu genç kız da Spyros’un sessizliği ve yaşama yabancılaşması karşısında çareyi ondan kaçmakta bulur. Tıpkı tüm ailesinin ve çevresinin yaptığı gibi. Bu son umut parçasını da yitiren, tek tek arkadaşlarını, ailesini dolaşan ve hiçbir şeyin değişmediğini gören Spyros, daha fazla bu anlam veremediği hayata devam etmeme kararı alır. Düğün ile başlayan film, ölüm ile son bulur böylece. Tam da Anglepoulos’un yapacağı bir hamledir bu ne de olsa. Lakin O Melissokomos’un, birçok açıdan yönetmenin filmografisinden biraz ayrıksı durduğunu da belirtmek gerek. Bir de Topio Stin Omichli’da fazlasıyla naif davrandığı kadın vücuduna, özeline, bu filmde fazlaca cinsiyetçi yaklaştığını da inkâr edemeyiz. Yine de her şeye rağmen muhteşem bir yalnızlık ve kaybeden hikâyesi olan film birçok kesim tarafından oldukça sevilmiştir.